Doventheater en gebarenpoëzie

De Scandinavische landen hebben een rijke geschiedenis van kunst- en theater-culturele activiteiten.
In Zweden speelt Tyst Teater al meer dan veertig jaar in gebarentaal.

Een bijzonder punt van Scandinavische dove theatermakers is dat ze speciale uitdagingen/barrières hebben bij het maken van toneelstukken.
Bijvoorbeeld: bij het schrijven van een script moeten ze nadenken hoe geschreven taal vertaald kan worden naar gebarentaal, zonder dat de creatieve vrijheid van de acteurs verdwijnt.
Zoals een dove theatermaker zei:

“Ik realiseerde me dat ik niet kan beslissen hoe een ander dove persoon zich moet uiten. Dat gebeurt in de ruimte, in het gesprek.”

Sinds 1950 organiseren Scandinavische dovengemeenschappen kunst- en cultuurfestivals waar dove kunstenaars uit verschillende landen samenkomen.
Deze festivals helpen de Dovencultuur over grenzen te delen en nieuwe artistieke ideeën te maken.

The Deafinitely Theatre in Londen is een goed voorbeeld.
Ze maken voorstellingen die zowel door dove als horende mensen samen genoten kunnen worden.

In Frankrijk maakt het International Visual Theatre (IVT) sinds 1976 Doventheater.
Reims organiseert ook het Clin d’Oeil festival, een van de bekendste internationale dove kunst- en cultuurfestivals in Europa.
Hier komen theater, poëzie, film en beeldende kunst samen.

Een dove persoon zei:

“Als ik poëzie uitvoer in gebarentaal, kan ik gevoelens uitdrukken op manieren die gesproken woorden nooit kunnen.”