Witte heerschappij – Meer dan extremisme

Veel mensen denken dat witte heerschappij alleen gaat over gewelddadige haatgroepen, zoals de Ku Klux Klan of de nazi’s. Maar witte heerschappij gaat niet alleen over extremisten. Het is een systeem, een manier om de samenleving te organiseren. In dit systeem worden witte mensen gezien als de norm. Hun leven, cultuur, taal en keuzes worden behandeld als beter, veiliger of belangrijker dan die van anderen.

Witte heerschappij gaat niet alleen over individueel haat-gedrag. Het zit ingebouwd in scholen, wetten, werkplekken, media en zelfs in Dovengemeenschappen. Het bepaalt wie wordt aangenomen, wie wordt gehoord, wie als “professioneel” wordt gezien en wie mag leiden.

Witte heerschappij geeft meer macht, veiligheid en vrijheid aan witte mensen, terwijl het barrières, schade en uitsluiting creëert voor Black, Indigenous en People of Colour (BIPOC). Het kan openlijk gebeuren of op een stille manier.

Openlijke witte heerschappij (wat de meeste mensen kennen)

Haatspraak en racistisch geweld
Rechtse groepen en marsen
Wetten die openlijk BIPOC-gemeenschappen discrimineren

Dagelijkse witte heerschappij (wat vaak wordt genegeerd)

Vooral witte leraren, bazen en leiders
Gebarentaalnormen gebaseerd op witte uitdrukkingen
Mensen die witte tolken meer vertrouwen dan BIPOC-tolken
“Professionele” kleding, stem en gedrag gebaseerd op witte middenklassecultuur
Geschiedenisboeken of Dovenonderwijs die alleen witte perspectieven laten zien

Witte heerschappij hoeft niet dat mensen openlijk racistisch zijn. Het werkt ook stilletjes, wanneer wit als “normaal” wordt gezien en alles anders wordt gezien als vreemd, apart of onprofessioneel.

Belangrijke termen om te begrijpen

Systemisch racisme: Racisme dat zit ingebouwd in wetten, regels en instellingen – niet alleen individueel gedrag.
Normen: Onuitgesproken regels over wat “goed” of “geaccepteerd” is. In witte heerschappij zijn deze regels meestal gebaseerd op hoe witte mensen spreken, kleden, denken of gebaren.
Geïntegreerde witte heerschappij (internalised white supremacy): Wanneer BIPOC beginnen te geloven dat wit beter is, vaak zonder dat ze het zelf merken.

Witte heerschappij in Dovengemeenschappen

Witte heerschappij bestaat ook in Dovenruimte (Deaf Spaces).. Voorbeelden:

Vooral witte tolken worden opgeleid of geboekt, ook voor ruimtes van BIPOC- dove mensen
BIPOC talenten krijgen te horen dat hun gebaren “fout”, “anders” of “te veel” zijn
Witte dove leiders blijven aan de macht, terwijl stemmen van BIPOC dove mensen worden genegeerd of geminimaliseerd
Gedrag dat past bij witte codes wordt gezien als “de juiste manier” om professioneel, succesvol of gerespecteerd te zijn

Witte heerschappij gaat niet alleen over haatgroepen. Het is een wereldwijd systeem dat macht geeft aan wit-zijn, in cultuur, taal, leiderschap en het dagelijks leven. Het bepaalt hoe mensen worden behandeld, wie middelen krijgt en wiens verhalen worden verteld.

Om witte heerschappij te bestrijden, moeten we stoppen met alleen naar extremen te kijken. We moeten ook zien hoe het in het midden van onze gemeenschappen leeft, inclusief Dovengemeenschappen. We moeten luisteren naar de wereldwijde meerderheid, benoemen waar de macht zit en de systemen veranderen die wit-zijn centraal houden.

Saved By The Sign (SBTS)

is een in Ierland gevestigde interculturele adviesorganisatie en sociale onderneming die zich inzet voor het bevorderen van sociale inclusie en raciale gelijkheid binnen de wereldwijde dovengemeenschap. Via media, belangenbehartiging en educatie bouwt SBTS actief bruggen tussen culturele verschillen, versterkt zij dove gemeenschappen van Zwarte mensen, Inheemse volkeren en Mensen van Kleur (BIPOC) en bevordert zij het bewustzijn over doofheid en cultureel begrip. SBTS werkt samen met zowel dove als horende BIPOC-gemeenschappen en verbetert de toegankelijkheid en inclusieve praktijken om ondersteunende omgevingen te waarborgen voor dove mensen binnen hun culturele contexten. Dit werk is diepgeworteld in het aanpakken van de sociale uitsluiting die BIPOC dove personen ervaren wanneer zij zich bewegen binnen overwegend witte dovengemeenschappen en hun eigen culturele gemeenschappen, en overbrugt zo cruciale hiaten voor een inclusievere toekomst.