De Tweede Wereldoorlog (1939–1945) was een heel moeilijke tijd voor dove mensen in Europa. Veel van hen kregen te maken met oneerlijke behandeling, gevaar en grote veranderingen in het dagelijks leven. Hieronder lees je wat er in verschillende Europese landen gebeurde.
Duitsland en door Nazi’s bezet Europa
De Nazi-regering vond dat doofheid een “erfelijke fout” was, iets verkeerds in families dat niet te veranderen was.
Ongeveer 17.000 dove mensen, ook kinderen vanaf negen jaar, moesten een gedwongen sterilisatie ondergaan. Ze mochten daardoor geen kinderen meer krijgen. Dit gebeurde ook in sommige andere Europese landen.
Veel dove Joodse mensen leden nog meer. Van de ongeveer 600 dove Joden in Berlijn vóór de oorlog overleefden er maar 34.
Sommige dove mensen in Duitsland sloten zich eerst aan bij de Nazi-partij. Later werd hun eigen organisatie Reichsverband der Gehörlosen Deutschlands (RGD), door de Nazi-leiding gesloten.
Verenigd Koninkrijk
Dove mannen en vrouwen werkten in fabrieken. Ze maakten belangrijke spullen voor het leger, zoals hulzen en gereedschap. Dit hielp het land veel.
Sommige dove mensen gingen in het leger. Harry Ward diende bij de Royal Munster Fusiliers, en Gomer Jones werd een bekende scherpschutter, ook al was hij doof en had hij maar één goed oog.
Dove mensen liepen soms gevaar. Sommigen werden neergeschoten door soldaten omdat ze bevelen om te stoppen niet konden horen.
Belangrijke evenementen voor dove mensen, zoals de International Deaf Games in Zweden (1939), gingen niet door door de oorlog.
Polen
Tijdens de Opstand van Warschau in 1944 vocht een speciale groep van ongeveer 30 dove mannen en vrouwen mee. Ze bouwden barricades, brachten berichten rond en hielpen de stad verdedigen.
Na de oorlog ontstonden in steden als Łódź, Warschau en Silezië dove groepen. Samen vormden zij in 1946 de Poolse Vereniging van Doven. Deze vereniging ondersteunt dove mensen met onderwijs, sociale steun en lessen in gebarentaal.
Nederland
Bijna 700 Joodse dove mensen uit Amsterdam werden weggevoerd en niemand kwam terug. Dit was een groot verlies voor de Nederlandse Dovengemeenschap, omdat er na de oorlog nog maar weinig leiders over waren.
In Amsterdam staat nu een speciaal monument voor de dove mensen die verloren zijn gegaan.
Na de oorlog begonnen nieuwe dove verenigingen. Zij hielpen mensen met onderwijs en werk.
Andere landen in de Europese Unie
In Vlaanderen (Noord-België) probeerden veel dove mensen te overleven onder heel zware omstandigheden. Sommigen verloren hun huis, hun werk of zelfs hun leven.
In Hongarije liepen dove mensen ook gevaar, vooral als ze Joods waren. Ze verloren het contact met Dovenscholen en organisaties, die sloten of door de overheid werden overgenomen. Sommigen werden naar dwangarbeidskampen of getto’s gestuurd.
In Frankrijk kregen dove mensen te maken met discriminatie. Sommige kinderen mochten niet naar gewone scholen. Het leven in de Dovengemeenschap werd veel moeilijker.
In Slowakije en andere landen moesten dove mensen soms verhuizen om problemen te vermijden of hulp te zoeken. Dat was moeilijk door het gevecht en de steeds veranderende grenzen.
Belemmeringen voor dove mensen
Communicatie: Belangrijke waarschuwingen, zoals luchtalarmen, waren vaak alleen hoorbaar. Dove mensen konden die niet horen en kwamen zo in gevaar.
Veiligheid zoeken: Sommige landen lieten geen dove vluchtelingen binnen, omdat ze dachten dat deze mensen te veel hulp nodig hadden.
Gemeenschapsleven: Dovenclubs en sportevenementen stopten. Veel mensen raakten hun vrienden en hun Dovengemeenschap kwijt.
Sommige dovenscholen moesten sluiten of tijdelijk stoppen. In andere plaatsen werden de schoolgebouwen gebruikt door het leger, bijvoorbeeld als opvang voor soldaten of als tijdelijk ziekenhuis.
Na de oorlog
Sommige ziekenhuizen in Europa openden speciale centra voor soldaten die door de oorlog hun gehoor hadden verloren.
Dove mensen en hun families begonnen hun verhalen te delen. Hierdoor kregen anderen meer begrip voor hun ervaringen.
Nieuwe clubs en groepen voor dove mensen ontstonden. Zij boden ondersteuning bij school, werk en het dagelijks leven.
Conclusie
De Tweede Wereldoorlog was een tijd van pijn en grote veranderingen voor dove mensen. Toch lieten veel van hen moed en kracht zien. Na de oorlog kwamen er nieuwe vormen van steun en erkenning. Hierdoor konden Dovengemeenschappen in heel Europa groeien en sterker worden.
Citations:
- https://deafhistory.eu/index.php/component/zoo/item/1940-1945-world-war-ii
- https://www.rit.edu/deafww2/sites/rit.edu.deafww2/files/documents/DeafPeopleinHitlersEurope.pdf
- https://www.historic-uk.com/HistoryUK/HistoryofBritain/The-Scarce-Heard-The-Deaf-Experience-Of-War/
- https://www.degruyterbrill.com/document/doi/10.1515/9783110701906-009/html
- https://en.wikipedia.org/wiki/Deafness_in_France
Clubgamelogin is pretty standard, but it does the job. Easy to get logged in and start playing. Nothing particularly outstanding, but nothing bad either. It’s a solid option if you’re looking for a basic gaming platform: clubgamelogin
Love playing on 80jiliph. So many choices. Lots of fun experiences here. Good stuff! Feel the enjoyment here: 80jiliph
What up! Heard about JLJL388 so I hopped on. Pretty standard stuff, but the table games were hitting. Might stick around for a bit see if my luck continues. You can find it here jljl388.
Alright, downloaded the BetLabelAPK. Installation was simple, and the app runs smoothly on my phone. Plenty of betting options too. Check it out if you’re into mobile betting. Download the APK here: betlabelapk.
Hey guys, peep JLJL551. It seems like a decent platform overall. Navigation is pretty straightforward. Maybe you’ll have some good luck there! You can find it here jljl551.